Beschikbaarheid

Ken je dat gevoel dat je altijd beschikbaar moet zijn? Beschikbaar voor je familie en vrienden en daardoor jezelf ‘vergeet’?

Dit beschikbaar zijn, kunnen we zo lang volhouden. Meestal ontstaat deze staat van zijn al heel jong. Al jong leer je om er te zijn, wanneer je nodig bent. Voor jezelf kiezen is moeilijk. Je hebt niet geleerd hoe dat moet. Dat dat überhaupt een mogelijkheid is.

En dit komt misschien zwaar over, maar is het niet. Menig mens heeft dit niet geleerd. Kijk maar eens om je heen. Kan jouw moeder goed voor zichzelf opkomen? Durft jouw vader te zeggen wat zijn behoeftes zijn? En jouw vriendinnen; zijn zij blij met de balans tussen werk en kinderen? Waarbij ze ook nog voldoende tijd over hebben voor sociale contacten?

Dus de worsteling is er zeker, maar we zijn ons er niet bewust van. Totdat het gaat schuren, lichte barstjes gaat vertonen, je vaker uit je slof schiet en je lontje korter is dan je zou willen.

De opstelling voor deze vrouw kwam als geroepen. Onbewust had zij een rol aangenomen tussen haar ouders. Als lijm. Hoe meer de opstelling zich vormde, hoe meer zij op haar plek (haar tegel) kon gaan staan. Steeds steviger en duidelijker. 

En vanuit die plek kun je beschikbaar zijn. Beschikbaar zijn wanneer dat past. 

Als moeder voor haar dochter en als dochter voor haar ouders. 

En hoe vet is het als zij 2 weken na de opstelling steeds duidelijker haar rol kan voelen. Haar rol als moeder èn haar rol als dochter. Twee verschillende rollen, elk met hun eigen verantwoordelijkheden en behoeftes. Ze kunnen naast elkaar bestaan, maar hoeven niet in elkaar over te vloeien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *