Biljarttafel-families

Esther Perel; wat een inspirerende vrouw. Ik had eerlijk gezegd nog nooit van haar gehoord, maar ze kwam een aantal keer op mijn Facebook-tijdlijn voorbij. Dit naar aanleiding van het programma #Zomergasten waar zij een mooi gesprek voerde.

Natuurlijk overwint mijn nieuwsgierigheid en ben ik op zoek gegaan naar de uitzending.

Ik heb nog lang niet alles teruggekeken, ben pas bij 1.05 uur, maar ik heb al een blaadje volgekalkt met aantekeningen. Een daarvan is deze:

Familie is als een biljarttafel.

Wil je de witte bal raken, moet je nooit direct naar die witte bal. Eerst via bijvoorbeeld de rode of de gele kijken of je die witte kunt raken. Maar nooit direct die witte.

Zo is een familie ook, lijnen zijn nooit lineair. Kijk wie je in beweging wilt krijgen en wie je daarvoor kunt gebruiken. Zo werkt het.

Ik zou hem nog breder willen trekken. Wat denk je van de bewegingen in relaties. Wat maakt dat bepaald gedrag je stoort? Soms kun je je vreselijk ergeren aan mensen, heb je een bepaald oordeel in wat zij doen of zeggen. Vaak helpt jouw manier van kijken al. Dus de beweging naar verandering zit niet in die ander, maar in jezelf. Zelf kun je zorgen voor een andere kijk. Natuurlijk mag je geraakt worden, mag iets je verdriet doen of boos maken. Je reflectie op jezelf helpt om weer verder te gaan en niet te blijven hangen in het drama wat er een ogenblik was.

Zo werkt het in een opstelling ook. Schuiven met de tegels. De situatie van meerdere kanten bekijken en zoeken waar het ‘zit’. Welke tegel mag verschoven worden, zodat de andere ook kunnen bewegen. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *