• Je eigen plek; ook aan tafel

    “Maakt het nou echt zoveel uit waar je aan tafel zit? Hij eet toch niet, dus we zitten echt voor spek en bonen aan tafel…   Dat was mijn reactie, de eerste keer dat ik over de ideale tafelopstelling hoorde. Ik vond het maar gedoe. Wat zou Albert er wel niet van vinden? Ik vond het misschien zelfs een beetje zweverig, je moet gewoon eten. Punt. En dat deed zoonlief niet of minimaal.   De weerstand bleef, maar mijn zorgen ook. Ik wilde ook graag dat mijn kinderen zouden eten, aan tafel zouden blijven, gewoon fijn een gezellig samenzijn, die ene keer per dag dat we samen eten.   Ik…

  • Nieuwe naam, nieuwe site

    Vier jaar geleden koos ik ervoor om mij helemaal op kinderen te richten. Niet alleen was ik zelf net voor de tweede keer moeder, ook besloot ik op werkgebied mij te laten omscholen. Met veel plezier ben ik gestart met een opleiding tot kindercoach. Veel kinderen mogen helpen, ouders mogen ondersteunen, maar altijd had ik het gevoel dat het niet compleet was. Dat mijn werk niet compleet was, dat ik met meer mocht komen. En met meer bedoel ik de diepere laag bereiken, het ‘weten’. En met een opstelling kom je op die diepere laag, op het ‘weten’ wat in het hele systeem zit, maar nooit echt uitgesproken wordt. Denk…